گزارش و تصاویر پیمایش خط الراس خلنو 25 تیر 93
یکشنبه ۰۵ مرداد ۱۳۹۳
1913 بازدید

گزارش برنامه صعود خط الراس خلنو    البرز مرکزی

 

 مورخه 93/4/25 لغایت 93/4/27

 

سرپرست برنامه :آقای بهروز احمدی

 

 

بسمه تعالی


یک تیم چهار نفره از همدان تشکیل شده از سه نفر از اعضای گروه یاران با اسامی : آقایان بهروز احمدی – میثم مریانجی – ایمان مرادی به همراه کوهنورد آزاد : آرش آرش فتحیان که قصد صعود خط الراس قلل البرز مرکزی را داشتن ساعت 1 بامداد  93/4/25 از ترمینال همدان عازم کرج شد و صبح همان روز درساعت 9:45 توسط یک سواری از کرج به روستای قلاک بالا رسیدیم. پس از اندکی استراحت در باغات روستا و تعویض لباس به سمت گردنه چورن به حرکت ادامه دادیم و بعد از 4 ساعت بر روی گردنه و در مکانی مناسب کوله پشتی ها را به جا گذاشتیم و به سمت قله آزاد کوه حرکت کردیم و پس از حدود 2 ساعت توانستیم قله آزاد کوه را صعود نموده و مجددا به گردنه برگردیم و از آنجا که کمی خستگی راه و همچنین گرسنگی به همراه داشتیم ناچارا سریع کوله هارا برداشته و عازم یکی از برف چال هایی که بر سر راهمان قرار داشت شدیم و پس از 30 دقیقه در کنار برفچال که آب خنکی از آن جاری بود به مدت یک ساعت استراحت پرداختیم. پس از ذخیره آب در کوله ها و سنگینتر شن کوله به مسیر خود یعنی صعود دومین قله که یک کوه صخره ای با شیبی نسبتا تند بود به راه خود ادامه دادیم . هوا کاملا آرام بود و اعضای تیم سرشار از انرژی . پس از پیمودن و دست به سنگ شدن مسیر ساعت 8 شب یعنی بعد از سه ساعت گذشتن از گردنه تا قله یخچال به آن قله رسیدیم برنامه از قبل تنظیم شده بود و باید حدود 2 ساعت دیگر و پشت سر گذاشتن قله کمنو که یک کوه صخره ای بود به گردنه گون بسته میرسیدیم . ناچارا به تاریکی خورده و با چراغ پیشانی و جی پی اس از لابه لای صخره ها به مسیر ادامه داده و ساعت 10 شب به جای چادر مناسبی که از قبل در نظرگرفته بودیم رسیدیم . به دلیل خستگی و طولانی بودن مسیر ترجیها بعد از برپا کردن چادر به استراحت  و در هوایی معتدل صبح را به همراه آوردیم.

صبح روز 93/4/26 بعد از خوردن صبحانه یعنی ساعت 8 به مسیر خود ادامه دادیم و 2 قله را باید با شیب های کم و ارتفاعات بالای 4000 می گذراندیم تا به قله نرگس می رسیدیم.الرکنو و بعدی که نام آن را نمی دانستیم  و حدود 4:30 دقیقه صعود این دو قله طول کشید . ودر این مدت زمان و این مسیر به دلیل داشتن برف مناسب برای ذخیره آب و خوردن غذا جای مناسبی را انتخاب کردیم سپس به مسیر ادامه دادیم تا به قله نرگس رسیدیم.از قله نرگس به سمت یالون گردون جهت مسیر تغیر میکرد و به سمت مسیر ادامه دادیم این قله تشکیل شده بود از یک شیب تند همراه با سنگنوردی و نیاز به دقت بیشتری داشت از قله نرگس تا قله یالون گردون را حدود یک ساعت پیمودیم و ساعت 3 بعد از ظهر بود و قله خلنو در مقابل ما با فاصله زیاد دیده می شد. و نا گفته نماند تمام مسیر به استسنا گردنه هایی که جای شب مانی بودند تمامی بالای 4000 متر ارتفاع داشتند .بچه های ما کاملا پرانرژی و سرشار از روحیه بالا و حتی از شور و نشاط هم بهرمند بودیم.
به مسیر ادامه دادیم و با تراورس کردن از سمت چپ یکی از قله ها که بی نام بود خود را به زیر قله خلنو رساندیم.ساعت 5 بود و یک شیب تند شن اسکی سر راه ما و پس از پیمودن آن در ساعت 6 عصر به قله خلنو رسیدیم.
کمی روی قله استراحت و عکاسی کردیم و یک دفترچه که داخل یک جعبه فلزی بود مسیر و اعضای گروه را به ثبت رساندیم.و یک خاطراطی از قبل برایمان طلایی شده . ماحدود 2 ساعت راه داشتیم که به کمپ بعدی برسیم . بنابراین به مسیر ادامه دادیم و از قله بعدی که آن را نیز خلنو کوچک می نامند حرکت کردیم تا توانستیم به تیغه ژاندارک برسیم. به دلیل وقت گیری بر روی تیغه ها نا چارا تیغه ها را از کمی پایین تر و سمت غربی خط الراس که آن هم مسیر سخت و تشکیل شده بود از خرده سنگ و شن اسکی تغییر دادیم تا توانستیم در ساعت 7 شب به قله برج برسیم تا گردنه وزوا که مکان شب مانی ما بود و یک کوه بی نام قرارداشت و جهت صعود باز کمی تغییر کرده و به سمت غرب میرفتم و نهایتا به سمت گردنه سرازیر شدیم . مسیر تشکیل شده بود از یک شیب تند همراه باشن اسکی و خورده سنگ و بعد از یک ساعت یعنی ساعت 8 شب به گردنه وزوا رسیدیم. از آنجا که وقت مناسبی برای ادامه راه را داشتیم بنا براین آن شب را با خوشهالی و بدون استرس تا فردا صبح سپری کردیم.

 صبح روز بعد یعنی93/4/27 ساعت 8ک30 بعد از خوردن صبحانه مفصل به مسیر خود ادامه دادیم. روبه روی ما یک شیب تندی قرار داشت که بعد از حدود 1:30دقیقه پیمایش ما را به قله سرکچال میرساند. از آنجا مسیر باز کاملا تغییر میکردو باید به سمت غرب یا شمال غربی حرکت میکردیم و از اینجا تا زیر قله بود. تا این که توانستیم به زیر قله کلون بسته برسیم . ولی قله و صعود آن همراه با سنگنوردی از سوزنیها بود و ساعت 14:20 دقیقه خودمان را به آخرین قله خط الراس مرکزی البرز رساندیم و در آنجا با چندین تن از کوهنوردان تهرانی آشنا شدیم. کمی عکاسی کردیم ، به عکاسی پرداختیم و مجددا عازم پیمایش به سمت پیست دیزین شدیم و بعد از حدود یک ساعت توانستیم به پیست دیزین برسیم. بعد از خوردن آشامیدنی و تهیه وسیله نقلیه خودمان را به ترمینال رسانده و در ساعت 11 در همدان به پایان برنامه برسیم .


با تشکر از کلیه همنوردان که در این برنامه ما را یاری دادند

 

و به امید صعود های بعدی همراه با عزیزانی دیگر


بهروز احمدی

 

تصاویر برنامه