گزارش صعود دیواره لجور مسیرهای تنوره، فراز و دیدار
سه شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳
0 نظر
2771 بازدید

به نام یزدان پاک

 

کوه لجور در جنوب غرب شهرستان اراک و در مجاورت روستای اسکان قرار گرفته. که ارتفاع قله آن در حدود ۲۸۰۰ متر است و دیواره‌ای با ارتفاع تقریبی ۳۵۰ متر که به سومین دیواره ایران شهرت یافته. سنگ‌های این کوه غالبأ از جنس سنگ خارا بوده، به طوری که مسیر صعود به قله این کوه را با دشواری همراه می‌سازد.

ریشه لجور دانسته نیست. به حدس و باور محلی و غیرعلمی واژه لجور از ترکیب: لج + ور ساخته شده. که لج به معنی ستیزه کردن و ستیهندگی است؛ و پسوند ور نیز به معنی دارندگی می‌باشد. که در صورت ترکیب{لجور} به معنی لجوج یا ستیهنده را تشکیل می‌دهد و بنا بر گمان‌ها این واژه به خاطر مسیرهای سخت‌گذر و اغلب دشوار این کوه استعمال گردیده‌است.

 

   

 

دیواره شمالی این قله در حال حاضر دارای سه مسیر می‌باشد و دیواره شرقی آن نیز دارای چهارده مسیر است، که توسط هیئت کوهنوردی استان اراک با اسامی زیر، نام گذاری شده:

۱- فراز: مصنوعی ۵ طول

۲- دیدار: طبیعی۵ طول c10/5

۳- تولد: طبیعی ۴ طول c10/5

۴- سوزنیهای شاخک: طبیعی ۳ طول 9/5

۵- صادق: مصنوعی طبیعی ۹ طول 10/5

۶- الهام: طبیعی ۹طول، کار با ابزار

۷- عروج: مصنوعی طبیعی ۳طول 8/5

۸- پرواز: مصنوعی طبیعی ۹ طول 10/5

۹- تنوره: طبیعی ۶ طول 9/5

۱۰- سکوت: طبیعی ۵ طول 10/5

۱۱- کریم: طبیعی ۳ طول 11/5

۱۲- گرده:طبیعی ۸ طول 8/5

۱۳- کامران:طبیعی ۵ طول cd10/5

۱۴- شقایق: طبیعی ۳ طول d10/5

 

این برنامه با حضور آقایان مهدی خاوری، میلاد بر و بنده وحید محمودی اجرا شد. پنج شنبه ساعت 5 صبح همدان را ترک گفته و پس از 2 ساعت به ابتدای راه پاکوب رسیدیم. ساعت 8 در جان پناه لجور بودیم که پس از صرف صبحانه به قصد صعود مسیر تنوره ؛ قدیمیترین مسیر دیواره لجور به پای دیواره رفتیم. ساعت 9:30 شروع به صعود کردیم. کرده 3 نفره ما باعث می شد که حرکتمان مقداری کند باشد نفر سر طناب با 2 رشته طناب 50 متری صعود می کرد و 2 نفر بعدی هم هرکدام با تک رشته طناب همزمان صعود میکردند. مسیر کاملا طبیعی بود و پله رکاب کاربردی نداشت. درجه مسیر از 6/5 تا 10/5 متغیر بود و همچنین 8 طول بین 30 تا 45 متر بود.

 

 

کارگاهها دارای حلقه فرود بودند ولی به دلیل مستقیم نبودن مسیر و شکست زیاد مناسب فرود نبودند. میانی ها اکثرأ رُل بودند و کمتر از میخ استفاده شده، تعداد میانی ها هم به اندازه کافی بود و نیازی به ابزار گزاری وجود نداشت. جهت مسیر کاملأ واضح و در جاهایی که امکان اشتباه وجود داشت جهت مسیر با فلش نشان داده شده بود. ساعت 13:30 بود که همگی در کنار صندوق بودیم. صندوقی که در آن دفتر و قلمی برای خاطره و گزارش نویسی قرار داده اند. مانیز پس از نوشتن گزارشی مختصر و صرف مقداری تنقلات از مسیری که به قول دوستان اراکی به آن اتوبان می گویند به قله رفتیم و از مسیر نرمال به پایین برگشتیم.

 

 

ساعت 15 بود که در جان پناه بودیم. پس از خوردن نهار و استراحتی کوتاه ساعت 17 به قصد صعود شبانه ی مسیر فراز به سمت دیواره رفتیم. ساعت 5:15 شروع به صعود کردیم که ترتیب صعود نفرات مانند مسیر تنوره بود. فراز مسیری است کاملأ مصنوعی که ما 3نفر را با کمی مشکل مواجه کرد! زیرا که فقط 2 جفت پله رکاب داشتیم و دو نفرمان مجبور شدیم تک رکاب صعود کنیم. مسیر دارای 5 طول است و فقط نفر سر طناب طول اول را در روشتایی صعود کرد و ادامه مسیر را در تاریکی، با هد لامپ و با تحمل سرمای بیشتر پیمودیم.

 

 

شیب طول اول و دوم نسبتأ خوابیده و طول سوم و چهارم نسبتأ عمودتر می شود؛ کارگاه دوم و سوم دارای تاقچه معلق است که از پایین دیواره قابل روئیت می باشد. آخر طول چهارم نیز کلاهکی کوچک قرار گرفته که پس از عبور از آن تاقچه ای نسبتأ بزرگ وجود دارد که با عث می شود کارگاه چهارم کاملأ راحت باشد. پس از صعود طول پنجم ساعت 22:30 به روی یال رسیدیم که پایان مسیر فراز محسوب می شود. به دلیل باد و سرما سریعأ اقدام به فرود کردیم و در همان تاقچه ی قبل از طول آخر مقداری استراحت کرده و کمی تنقلات خوردیم.

 

 

 پس از فرود 4 طول بعدی ساعت 30دقیقه بامداد به جان پناه رسیدیم و پس از صرف شام ساعت 2 خوابیدیم.

ساعت 7 صبح بود که کم کم از کیسه خواب هایمان دل کندیم. قصد صعود مسیری دیگر را داشتیم ولی به دلیل نداشتن پله رکاب کافی ترجیحأ مسیرهای طبیعی مد نظرمان بود که با بررسی کروکی های دیواره که در دست داشتیم مسیر دیدار را انتخاب کردیم این مسیر از سمت چپ دیواره مسیر دوم می باشد که دقیقأ در کنار مسیر فراز قرار گرفته و همچنین 5 طول است. ساعت 9 صبح ابتدای مسیر بودیم و شروع به صعود کردیم.

 

 

طول اول مسیر نسبتأ خوابیده، ولی طول دوم تا چهارم کاملأ عمود بود. کارگاهها، کارگاه زنجیر بودند که فقط کارگاه چهارم راحت و کارگاه دوم نسبتأ راحت بود. فاصله میانی ها از یکدیگر نسبتأ زیاد و همچنین درجه مسیر بین 10/5 تا c10/5 بود. (با صحبتی که با دوستان اراکی حاضر در منطقه داشتیم مشخص شد که اکثر مسیر از بالا به پایین رُل کوبی شده است.)

 

 

صعود در کرده ی سه نفره ی ما مثل دیروز بود فقط از طول سوم آقای میلاد بر، سر طناب صعود کرد.

 

 

مسیر از هیجان زیادی برخوردار بود و لذت صعود را بیشتر می کرد. به هر ترتیب ساعت 13:30 به کارگاه پنجم بر روی یال رسیدیم.

 

 

پس از خوردن مقداری میوه و بیسکویت اقدام به فرود از مسیر دیدار کرده و ساعت 16 در جان پناه بودیم. پس از صرف نهار لوازم هایمان را جمع کردیم به همدان، شهر خوبان بازگشتیم.

نام
ایمیل
متن نظر
عبارت داخل تصویر