استاد ناصر مهرورز هنرمند استان به دیار باقی شتافت
پنجشنبه ۰۹ اردیبهشت ۱۳۹۵
1081 بازدید
■ استاد ناصر مهرورز هنرمند استان به دیار باقی شتافت
■ مراسم تشییع و وداع با این هنرمند فقید امروز برگزار می شود

استاد ناصر مهرورز دار فانی را وداع گفت. او يار هميشگي كوه‌ الوند بود كه حنجره طلايي‌اش در ديارمان طنين‌انداز مي‌شد.
مردادماه سال گذشته بود كه مراسم پاسداشتی براي اين چهره شاخص فرهنگي استان به پاس 5 دهه فعالیت هنری‌اش در رشته آواز برگزار شد تا بار دیگر جایگاه رفیع هنرمندان تا مادامی که آنان زنده و پویا هستند، ارج نهاده شود.
ناصر مهرورز، هنرمند 67 ساله همدانی از آن دست هنرمنداني است كه پاسداشت او در زمان حیات، تکریم از یک جامعه هنری بود. وي مدت‌ها يار و همراه هميشگي گروه كوهنوردي ياران بود كه كوه‌هاي سر سخت دماوند، الوند، توچال و... را گام به گام همنوردان جوانش از پاي در مي‌آورد.
این استاد گرانمایه با وجود ناراحتی حنجره در مراسم پاسداشت خود در سالن شهید آوینی همدان، در جمع رسانه‌اي‌ها براي آخرين‌بار آواز خواند. البته مرد نخست موسیقی همدان در این لحظات تنها برای یکسری از دوستان آواز سر مي‌داد؛ آن‌ هم زيباترين آوا‌ها در سالن شکوهمند دامن الوند.
در آن روزها تنها جان و دل به آوايش مي‌سپرديم؛ اما در اين لحظات كه نيست، ياد و خاطر‌ش اشك بر چشمان دوستان قدیمی و همه كساني كه او را مي‌شناسند؛ حلقه زده است؛ اشكي كه بهانه آن ستودن صداي يك هنرمند و دلتنگي نبود حضور عزيزي چون استاد مهرورز است.
 استاد يادت گرامي ‌باد
در سال 1324 در همدان تولد یافت و از کودکی همواره علاقه به موسیقی را نشان می‌داد تا آنجا که در دوران دبستان وقتی که آواز خواند، توسط معلمان خود مورد تشویق قرار گرفت و پس از آن همراه دایی خود در جلسات قرائت قرآن شرکت کرد.
زمانی که محصّل دبیرستان بود در جشنواره‌های مدارس شرکت مي‌كرد و در نمایش «موسی و شَبان» آواز خواند.
وی پس از دريافت دیپلم در کسوت معلّمی به «قروه» رفت و آنجا به دلیل استعدادی که در زمینه هنر از خود نشان داد توسط آموزش‌وپرورش به انستیتوی هنر تهران معرفی شد و به مدت 2 سال از بورس تحصیلی آنجا استفاده کرد.
او از طرف انستیتوی هنر به هنرستان عالی موسیقی برای تحصیل ساز ویولن معرفی شد. استاد مهرورز پس از طی این دوره در سال 1352 به همدان مراجعت کرد و به عنوان معلم در مدارس به خدمت خود ادامه داد و از آن سال برای یادگیری ردیف‌های آوازی موسیقی به مدت 10 سال تلاش کرد و تمامی دستگاه‌ها و ردیف آوازی را به جز دستگاه راست پنج‌گاه آموخت و به تربیت شاگردان زیادی در زمینه آواز ویولن همت گماشت.
17 ساله بود كه متفاوت بودن تُن صدايش او را در ميان هم‌سن و سال‌هايش تافته‌اي جدا بافته کرد. توجه ويژه معلمان مدرسه‌ به صداي خوش او در دبستان حافظ كه واقع در خيابان شهداي شهر همدان بود، در سال‌های تحصیلش يكي از مشوق‌هاي كاري‌اش بوده است.
پس از فارغ‌التحصيل شدن از مدرسه و راهي شدن به مقاطع تحصيلي ديگر باز هم آموختن فنون آواز، متمايزترين برنامه‌هاي آموزشي وی بوده است.
نخستين قدمي كه براي يادگيري بيشتر موسيقي برمي‌دارد زماني بوده است كه تصميم به خريد ويولني قسطي مي‌گيرد؛ ويولني كه براي داشتن آن مجبور به پرداخت ماهي 2 تومان بوده است و اين آلت موسيقي 15 توماني آن روزها نخستين داشته هنري استاد مي‌شود.
مهرورز يادگيري هنر را نزد استاد آسايش از اساتيد موسيقي همدان آغاز مي‌كند و انستيتو هنرهاي زيباي تهران به نخستين پايگاه تحصيلي در رشته موسيقي او تبديل مي‌شود. از آن پس دوره‌هاي متعدد آموزشي در رشته موسيقي را پشت سر مي‌گذارد و گنجينه‌اي مي‌شود از سواد و دانش اين رشته هنري.
پس از انقلاب و برپایی جشنواره موسیقی فجر، 5 سال در این جشنواره به همراه گروه میلاد، شرکت كرد و یک سال به عنوان نفر نخست آواز انتخاب شد. در سال 74 هم به عنوان گروه ممتاز شرکت‌کننده در جشنواره به همراه نوازندگان گروه میلاد به کشورهای چین و کُره اعزام شد و کنسرت‌هایی را براي معرفی موسیقی ایرانی اجرا کرد.
استاد مهرورز یکی از اعضای فعال و عضو هیأت رئیسه خانه آواز حوزه هنری بود. وی یک‌بار هم در جشنواره موسیقی صداوسیمای کشور به عنوان نفر نخست، لوح و جوایزی دریافت کرده و در همدان و به مناسبت‌های مختلف به همراه گروه، کنسرت‌هایی را اجرا کرده است.
 خاطره‌بازي
وقتي دوستانش از خاطرات و یا سال‌هاي هنري زندگي او سخن مي‌گويند زمان از 6 دهه هم مي‌گذرد؛ دهه‌هايي كه او را به هنرمند خوش‌صدا و چيره‌دست موسيقيايي در ايران‌زمين تبديل مي‌كند.
سابقه اجراهاي مهرورز به سطوح ملي و استاني بسته نيست؛ بلكه صداي هنر موسيقي او در كشورهاي خارجي هم طنين‌انداز بوده است. رتبه‌هايي كه در سال‌هاي متعدد به عنوان برترين هنرمند موسيقي كسب كرده، در دهه‌هاي 1370 و اوايل 1380 از مرزهاي کشور هم فراتر رفته است.
 اما يادآوري آن روزهاي در اوج بودن در نگاهش غمي را ميهمان مي‌كرد كه قابل پنهان شدن نبود. مرد نخست موسيقي همدان در اين لحظات تنها آواز مي‌خواند و يا سكوت مي‌كرد...
اما همنوردانش هم خیلی متأسف شده‌اند از اينكه اين مرد با اراده به‌رغم سن بالا و جراحی وعمل مغز در برنامه‌های سخت هم شرکت می‌کرد؛ اما حالا نيست...
 وداع با استاد و همنورد
برگ آخر زندگاني‌ استاد و همنورد همداني در فراز كوه‌هاي الوند ورق خورد. جمعه هفته گذشته بود كه همراه با همنوردانش به سمت پيست اسكي حركت مي‌كرد. 7 و 30 دقيقه صبح همان‌روز پاهايش ياري نكرد و بر زمين خورد 2 روزي در بستر بيماري بود تا رفت.
امروز 6 ارديبهشت‌ماه 95 مراسم تشییع و وداع با مرحوم مهرورز از ساعت 9 و 30 دقيقه صبح از جلوي در منزل وي (انتهای کوی متخصصین، اول جاده دیوین، روبه‌روی باغ شایان) انجام می‌شود.
خوب زندگی کرد و جاودان رفت؛ يادت گرامي همنورد...