گزارش و تصاویر صعود علم کوه 20 شهریور 94 (مسیر گرده)
چهارشنبه ۰۸ مهر ۱۳۹۴
1798 بازدید

گزارش صعود علم کوه از مسیر گرده آلمانها

 

20 شهریور 94

 

 

علم کوه دومین قله بلند ایران که از چندین مسیر میتوان این قله را صعود نمود که همه دوستان راجب مسیرها و درجه سختی ان اشنایی کامل را دارند ۰ که من مهدی خاوری وسه نفر از دوستان مسیر گرده را برای صعود برگزیدیم۰
البته من خودم در ۲۷ مرداد ۹۴ مسیر هاریرس را به همراه اقای مسعود موسوی و خانم وکیل زاده صعود کرده بودم واین برنامه را به درخواست اقای فرهانی قبول کردم ۰
در مورخه ۲۰\۶\۹۴ چهار نفر از همدان اقایان مهدی خاوری از گروه یاران و مسعود امینی و سعید سجادی و جلیل فرهانی نفرات ازاد ۷صبح شروع به حرکت به سمت کلاردشت کردیم و با توجه به کندی عبور و مرور ساعت ۱۸ به قرارگاه ونداربن رسیدیم پس از جمع کردن وسایل و نوشتن اسامی در دفتر ساعت ۱۹ به سمت سرچال حرکت نمودیم.

و با وجود هوای سرد مه ساعت ۲۳ به پناهگاه سرچال رسیدیم

 

 

چهار نفر در پناهگاه خوابیده بودند و ما پس از خوردن شام وچند ساعتی استراحت ساعت ۲:۳۰ دوستان را بیدار نمودم برای ادامه صعود در اینجا اقای فرهانی از صعود قله انصراف داد ودر پناهگاه ماندنی شد ودر روزهای بعد دو بار تا علم چال امد و برگشت۰
من به همراه مسعود و سعید در ساعت ۳ بامداد به سمت علم چال حرکت نمودیم در طول مسیر از سنگچینها هم برای درستی مسیر استفاده میکردیم و حدود ساعت ۶:۱۰ به بالای یال شانه کوه ابتدای مسیر گرده رسیدیم منطقه خلوت بود و ما تنها صعود کنندگان بودیم در انجا پس از خوردن صبحانه و جمع کردن وسیله فنی ساعت ۷ صبح شروع به صعود نمودیم پس از طی حدودا دو طول از مسیر درگیری با یخ و برف شروع شد که برای خود من کمی غیر منتظره بود اولین طناب ثابتهای مسیر را از زیر برف بیرون کشیدم از اینجا به بعد سرعت صعودمان به مراتب کمتر شد ولی انرژی وتوان نفرات عالی بود.

 


 

 

به هر ترتیب به مسیر ادامه دادیم که از ساعت ۲بعدازظهر به بعد باد مه همه جا را فرا گرفت و در ادامه دید ما را محدودتر میکرد و با توجه به برف و یخ موجود در مسیر که در بیشتر مسیر به ۵۰ سانت هم میرسید درجه سختی مسیر را بالاتر برده بود.

 

 

 

به هر ترتیبی که بود ساعت حدود۱۷:۳۰ بود که یک لحظه هوا باز شد و سنگ سماور را دیدم و به دوستان خبر دادم که دیگر چیزی نمانده و کمی سریعتر بالا بیایند .

 

 

 

 

 

تا دوستان یکی یکی بالا امدند دیگر دید برای ادامه مسیر خیلی کم شده بود ومن به اشتباه سجاف سمت چپ را بالا رفتم البته ان هم مسیر بود ولی شاید از مسیرهای قدیمی تر چون خودم قبلن دو بار این مسیر را امده بودم مسیر اصلی سمت راست بود .

 

 

 

به هر حال یک طول دیگر را بالا رفتم با رسیدن دوستان دیگر ادامه مسیر میسر نبود و تصمیم گرفتیم شب را در همانجا بسر ببریم در این حین نیز موقعیت خود را به قرارگاه اطلاع دادم که اگر یک درصد هم اتفاقی برای هر یک از دوستان افتاد قرارگاه از وضعیت ما خبر داشته باشد.
با توجه به اینکه وسایل کامل برای بیواک را با خود نبرده بودیم چون به پیش بینی خود من در کند ترین حالت باید ساعت ۲ یا ۳ بعداظهر مسیر به اتمام میرسید ولی متاسفانه شرایط زمستانی گرده و هوای بد همه دست به دست هم دادند تا ما نتوانیم به صعود خود ادامه بدهیم .
با پیشنهاد اقا مسعود من به یک طاقچه که کمی بالاتر از کارگاه بود رفتم و بعد از تمیز کردن برفها هر سه نفر در انجا نشستیم ۰ باید یک شب سرد و خشنی را به سر میبردیم اونم با کمترین وسیله که خطر هیپوترمی هر لحظه بچه ها رو تهدید میکرد به هر حال حدودا ۲۰ ساعت هم کوهنوردی و کار فنی انجام داده بودیم و کمی انرژی ما رو تحلیل برده بود در حال استراحت بودیم که باصدای زنگ تلفن همراه سعید که از همدان بود متوجه شدیم که همنوردان همدانی برای ما نگران هستند و بعد از صحبت با ما و جویای سلامتی ما نگرانیها هم کمی برطرف گردید . ساعت حدود۶:۳۰ صبح هوا کم کم روشن شد و متوجه شدیم در چند قدمی سنگ اتوبوس هستیم و به دلیل هوای بد و نداشتن دید کافی سنگ اتوبوس را ندیده بودیم به هر حال بعد از جمع و جور کردن وسایل و تماسی که با اقای وحید محمودی داشتیم نقطه مکانی خود را توضیح دادیم و با راهنمایی ایشان به مسیر خود ادامه دادیم پس از رسیدن به بالای سنگ اتوبوس از روی جا پاهایم روی برف متوجه شدم شب قبل تا کارگاه روی سنگ اتوبوس ۲ متر بیشتر فاصله نداشتم .
به هر حال یک طول اخر را هم صعود نمودم وبا رسیدن به انتهای مسیر و حمایت کردن بقیه نفرات ساعت ۸:۳۰ صبح مسیر به اتمام رسید.

 

 

 

 

 

 

 

 

و از مسیر سیاه سنگان به علم چال و از انجا به سرچال و در اخر هم ونداربن حرکت کردیم که در ساعت ۶ بعداظهر به قرارگاه رسیدم وبعد از کمی استراحت و نوشتن گزارش برنامه به سمت همدان حرکت نمودیم .


به امید سلامتی تمامی همنوردان و با تشکر از کلیه اعضا گروه یاران

و همنوردانی که نگران حال ما بودند کمال تشکر را دارم.